Kolejnym elementem na którym ponoszę porażki jest zaczęcie pierwszego pomodoro. Siadam rano do komputera, w 10 minut ogarnę FB, twittera, pocztę, a potem zamiast zacząć pomodoro to przeglądam jakieś pierdoły typu kwejk, piekielni itp. i tu mi ucieka minuta za minutą. Gdy raz nastawię minutnik to potem już jest z górki

Sporo tracę też na tym, że rozdzielam zadania na ważne i mniej ważne. Z  ważnymi nie ma problemu, bo nastawię minutnik i robota idzie. Gorzej jest z tymi mniej ważnymi, wtedy myślę „eee nie ma sensu nastawiać minutnika, w 2 minuty się uwinę i będzie po sprawie”, z reguły kończy się na tym, że tracę pół godziny, albo więcej, bo nie mam nad sobą bata w postaci zielonego jabłuszka .

To na koniec może dwa słowa o tym co mi wychodzi. Gdy już nastawię minutnik to trzymam koncentrację na dobrym poziomie przez te 25 minut. Gdy słyszę jak czas ucieka to moja wydajność rośnie, zaryzykowałbym nawet stwierdzenie, że wyciągam 200% tego co było wcześniej. To są dwa niezaprzeczalne plusy tej techniki, przynajmniej u mnie, bo jak napisałem na początku opisałem subiektywne odczucia, które u innych osób mogą wyglądać zupełnie inaczej.

Masz swoją technikę na zwiększanie produktywności? Też stosujesz Pomodoro? Podziel się spostrzeżeniami  w komentarzu.

1. Profil zaufany

Żeby ograniczyć potrzebę odwiedzania urzędu do minimum, pierwszą rzeczą jaką zrobiłem było założenie profilu zaufanego w systemie e-puap. Wygląda to mniej więcej tak, że rejestrujesz się na stronie, a potem idziesz do urzędu, żeby potwierdzili, że Ty to Ty . Ja wybrałem się do US w Bochni, tam w parę chwil potwierdziłem swoją tożsamość.

2. CEIDG-1

Kolejnym krokiem było złożenie wniosku o wpis do CENTRALNEJ EWIDENCJI I INFORMACJI O DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. Tu muszę przyznać, że całkiem sprawnie to działa. Wypełnienie wniosku zajęło mi jakąś godzinę, przy czym większość czasu spędziłem na wyszukiwaniu kodów PKD. Wniosek składałem we czwartek, a w poniedziałek rano miałem już nadany REGON – tu kolejny plus za sprawne działanie.

3. ZUS

W ZUSie musiałem złożyć tylko formularz ZUS ZZA - Zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego/zgłoszenie zmiany danych. Tu małe odstępstwo od standardowej procedury, bo ze względu na rentę mam obowiązek płacić tylko składkę zdrowotną, która wynosi ~250zł/miesięcznie. Mniej więcej tyle co abonament w AIP . Załatwienie spraw w ZUSie zajęło mi jakieś 10 minut, byłem bardzo pozytywnie zaskoczony czasem obsługi, jednak urzędy nie zawsze zaginają czasoprzestrzeń .

4.Bank

Kolejnym etapem było założenie konta w banku. Właściwie to wahałem się pomiędzy mBankiem a MultiBankiem. O  wyborze tego drugiego przesądziła miła obsługa i lokalizacja najbliższego oddziału. Przed wyborem odwiedziłem kilka banków, żeby zapytać o ofertę dla firm. Przy takiej wycieczce zobaczyłem przepaść między standardami obsługi klientów w różnych bankach. W jednym z obsługiwała mnie pani z dosłownie kapiącym nosem, a do tego sprawiała wrażenie jakby pierwszy raz na oczy widziała ofertę, którą mi prezentowała.

5. Urząd Skarbowy

Na dzień dzisiejszy została mi tylko wizyta w urzędzie skarbowym, żeby złożyć deklarację VAT-R, czyli ZGŁOSZENIE REJESTRACYJNE W ZAKRESIE. PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. W moim przypadku najkorzystniejsze będzie zrezygnowanie ze zwolnienia jakie przysługuje firmie która nie osiąga 150 000zł obrotu rocznie. Rezygnuję ze względu na to, że moimi klientami są prawie w 100% firmy które są vatowcami i oczekują faktury VAT. Warto wspomnieć, że to zgłoszenie musimy opłacić – 170zł. Jest to jedyny koszt jaki ponosimy przy zakładaniu DG.

6. Biuro Rachunkowe

Nie zdecydowałem się na samodzielne prowadzenie księgowości, bo stwierdziłem, że szkoda czasu na papiery. Za około 100zł miesięcznie będzie to robić dla mnie biuro rachunkowe. W biurze rachunkowym spędziłem jak dotąd 15 minut, żeby się upewnić co do formy opodatkowania.

Jak widzimy założenie firmy jest proste i szybkie. Wszystkie sprawy można załatwić w pół    dnia. W urzędach jak  do tej pory trafiałem na dość kompetentnych ludzi i póki co nie mogę narzekać, zobaczymy co będzie dalej .

Zakładałeś firmę? Miałeś problemy? Podziel się swoją opinią w komentarzu.

Teraz gdy mamy system gotowy do pracy możemy założyć pierwszy projekt. Na pierwszy rzut oka redmine może przytłaczać mnogością opcji i narzędzi, ale po kilku chwilach staje się prosty i intuicyjny. System daje nam możliwość organizacji kilku niezależnych projektów. Przy każdym projekcie możemy zdefiniować typy zagadnień jak i moduły, domyślnie mamy zagadnienia Zadanie, Błąd i Wsparcie. Moduły możemy wybierać spośród Śledzenie zagadnień, Śledzenie czasu, Komunikaty, Dokumenty, Pliki, Wiki, Fora, Repozytorium, Diagram Gantta, Kalendarz.

Cały projekt mamy zorganizowany w kilku zakładkach.

Przegląd – w widoku przeglądu mamy podstawowe informacje o projekcie i uczestnikach

Aktywność – tutaj w prosty sposób możemy śledzić zmiany dokonywane przez uczestników wszystkich bądź konkretnego projektu.

Zagadnienia – jedna z ważniejszych części całej aplikacji. W tej części mamy zadania przydzielone do każdego z uczestników projektu. Dla każdego zadania możemy określić Status, Priorytet, Datę oddania, Szacowany czas, Spędzony czas, Procent wykonania, Kategorię, Wersję docelową.

Gantt – tu mamy podgląd diagramu Gantta, który jest generowany automatycznie na podstawie dodanych zagadnień

Komunikaty – w tej sekcji możemy przekazywać komunikaty dla całego zespołu

Repozytorium – sekcja przydatna głównie dla programistów, mamy tu przegląd repozytorium. System obsługuje repozytoria SVN, CVS, Git, Mercurial, Bazaar i Darcs

Ustawienia – tu mamy dostęp do całej konfiguracji danego projektu, możemy sobie wybrać jakie moduły mają wejść do naszego projektu.

Omówiłem tu tylko kilka najważniejszych funkcjonalności redmine, system najlepiej poznać używając go, jest on na tyle elastyczny, że każdy może dostosować go do swoich potrzeb.

1. Pobieramy źródła z http://www.redmine.org/wiki/redmine/Download. Mamy do wyboru

archiwum tar, repozytorium SVN i GIT

2. Tworzymy użytkownika i bazę danych, w tym przykładzie posłużymy się bazą na MySql.

3. Kopiujemy plik config/database.yml.example do config/database.yml i edytujemy sekcję production

 production:
 adapter: mysql
 database: redmine
 host: localhost
 username: redmine
 password: moje_hasło

4. Kopiujemy plik config/email.yml.example do config/email.yml i edytujemy sekcję production. Poniżej przykładowa konfiguracja dla Gmaila

 production:
 delivery_method: :smtp
 smtp_settings:
 tls: true
 address: "smtp.gmail.com"
 port: '587'
 domain: "smtp.gmail.com"
 authentication: :plain
 user_name: "your_email@gmail.com"
 password: "your_password"

5. Wykonujemy polecenia:

 rake generate_session_store
 RAILS_ENV=production rake db:migrate

Jeśli mamy „czystą” instalację Debiana może pojawić się konieczność doinstalowania kilku rzeczy. U mnie były to rake, rubygems, rails, libopenssl-ruby1.8, libmysql-ruby. Na innych dystrybucjach mogą to być inne pakiety, należy podążać za instrukcjami instalatora, który na bieżąco podpowiada nam czego brakuje.
6. Teraz możemy załadować domyślne dane i konfigurację

 RAILS_ENV=production rake redmine:load_default_data

7. Tworzymy katalogi temp i plugin_assets oraz ustawiamy właściciela i prawa dostępu

 mkdir tmp public/plugin_assets
 sudo chown -R redmine:redmine files log tmp public/plugin_assets
 sudo chmod -R 755 files log tmp public/plugin_assets

8. Teraz możemy przetestować naszą instalację, uruchamiamy

 ruby script/server webrick -e production

Jeśli dostaniemy taką informację:

 INFO   WEBrick::HTTPServer#start: pid=6363 port=3000

oznacza to, że serwer się uruchomił i działa na porcie 3000.
Możemy się teraz zalogować do naszego redmine wchodząc na
adres_naszego_serwera:3000

Konfiguracja Apache do pracy z redmine

1. Na początku instalujemy następujące pakiety:

 aptitude install ruby-dev
 gem install passenger

/usr/lib/ruby/gems/1.8/gems/passenger-2.2.14/bin/passenger-install-apache2-module

Po uruchomieniu ostatniego polecenia, może być konieczne doinstalowanie niezbędnych pakietów. Instalator przeprowadzi nas przez cały proces, podpowie nam co i w jaki sposób trzeba zainstalować.

2. W katalogu /etc/apache2/mods-available tworzymy pliki passenger.load i passenger.conf, ścieżki mogą się nieco różnić od tych w artykule, instalator po zakończeniu poda nam ścieżki do instalacji mod_passenger

W pliku passenger.load wpisujemy:

LoadModule passenger_module /usr/lib/ruby/gems/1.8/gems/passenger-3.0.0/ext/apache2/mod_passenger.so

W passenger.conf wpisujemy:

 PassengerRoot /usr/lib/ruby/gems/1.8/gems/passenger-3.0.0
 PassengerRuby /usr/bin/ruby1.8

Następnie włączamy moduł passenger

 a2enmod passenger

3. W katalogu /etc/apache2/sites-available tworzymy plik redmine i umieszczamy w
nim konfigurację:

ServerName redmine.xyz.pl
 DocumentRoot /home/redmine/public

AllowOverride all
 Options -MultiViews

Gdzie redmine.xyz.pl to adres pod którym chcemy mieć naszą instalację, a  /home/redmine to katalog w którym zainstalowaliśmy redmine.
4. Po wykonaniu tych czynności restartujemy apache /etc/init.d/apache2 restart
5. Po wejściu na redmine.xyz.pl widzimy okno logowania (domyślny login i hasło:admin)

Czas chyba kończyć ten krótki wpis i brać się do pracy . Korzystając z okazji pochwale się stroną firmy którą udało mi się ogarnąć w takim stopniu, że można ją pokazać światu, tadam oto i jest indelso.pl – zajmujemy się stronami internetowymi, systemami dedykowanymi itp.

Dziś, bogatszy o doświadczenia ostatnich miesięcy staram się inaczej podchodzić do pomysłów. W ostatnim Proseed przeczytałem artykuł Jana Rychtera „Wykonanie”, trafił on w sedno w swoim artykule. Po przeczytaniu słów „… Nowa strona WWW firmy, która jest szykowana już od paru miesięcy, podczas gdy można było mieć w  dwa dni stronę z  szablonu…” roześmiałem się w duchu, bo kilka dni wcześniej kupiłem jakiś szablon na stronę firmową, która powinna znaleźć się w sieci kilka miesięcy temu, ale zawsze było coś ważniejszego do zrobienia i brakowało czasu. Kolejny przykład „niekończącej się opowieści”- wizytówki, niby prosta sprawa, projekt, druk i mamy, a jednak przez dłuższy czas chodziłem z myślą „muszę sobie zrobić wizytówki”, aż pewnego dnia pod wpływem jakiegoś impulsu zrobiłem prosty projekt i wysłałem do drukarni.

Te dwie sytuacje sprawiły, że coraz częściej myślę „robię to”, a nie  ”zrobię to”. Zmieniło się również moje podejście do pomysłów,  gdy coś mi wpadnie do głowy, od razu robię sobie jakąś mind-mapę, a po dwóch, trzech dniach wracam do pomysłu, lecz z chłodnym spojrzeniem na całość. Przy powracaniu należy uważać, żeby spojrzenie nie było zbyt zmrożone, bo można pogrzebać fajne pomysły .  Kolejnym czynnikiem mającym ogromny wpływ na realizację moich pomysłów jest motywacja. Czasem w projekcie jest to coś, co motywuje i daje energię do pracy, wbrew pozorom nie są to pieniądze. Rozwój projektu, nowi ludzie nowe pomysły, serwery które przestają wyrabiać  to, to co mnie nakręca

Miało być o pomysłach, a wyszło o wszystkim, cytując J. R. R. Tolkiena  zakończę ten wpis - „Najdłużej trwa ta robota, której się nie zaczyna”

Dziś będę się chwalił, a co .  Jakiś czas temu pisałem tu, że otrzymałem propozycję napisania artykułu dla SDJ Extra, artykuł napisałem, redakcja zaakceptowała i jakiś czas temu opublikowała, oto i jest SDJ Extra: Zarządzanie projektami IT

Nie pozostaje nic innego jak tylko zaprosić do czytania i komentowania. Poniżej jeszcze krótka zajawka artykułu.

Redmine – system do zarządzania projektami

Redmine – system do zarządzania projektami
W każdej, nawet jednoosobowej firmie spotykamy się z problemem zarządzania czasem i zadaniami do wykonania. W artykule omówimy instalację Redmine i jego wdrożenie w lokalnym portalu internetowym.

Co mi dała ta książka?

• pozwoliła ogarnąć to wszystko co wiedziałem o marketingu w internecie
• pokazała nowe narzędzia
• zwróciła uwagę na kilka kwestii
• dała motywację do działania

Podsumowując ten krótki wpis, uważam, że było to świetnie zainwestowane 39zł

Statystyki nie są oszałamiające bo tylko 250 odwiedzin miesięcznie : ) w pewnym momencie myślałem, żeby usunąć bloga a w jego miejscu zostawić tylko jakiś kontakt. Jednak coś mnie powstrzymało przed tym krokiem . Na moim blogu najlepiej się czytają teksty o redmine i flowplayerze.

Dzięki temu wpisowi dostałem propozycję napisania artykułu dla wydawnictwa  do IT Manager na temat tego systemu. Ostatnio odezwał się do mnie, ktoś kto buduje swoją telewizję internetową i chciał zapytać o kilka rzeczy z tym związanych,  porozmawialiśmy podzieliłem się swoją wiedzą, kto wie może nawiążemy komercyjną współpracę…

Jak się okazało blog to świetny sposób na promocję swojej osoby bądź firmy. Bloga pewnie nie usunę, tylko będę się starał częściej pisać i szukać ciekawych tematów.

PS. Ostatnio jadąc sobie po Krakowie autobusem zobaczyłem Macieja „Mediafana” Budzicha na billboardzie reklamującym produkty Microsoftu. Mediafan został również blogerem roku. Da się? DA SIĘ !

Pierwszą sprawą na którą warto zwrócić uwagę jest kontrola naszych działań przez pracowników AIP, np. każda wystawiona faktura musi być zaakceptowana przez AIP,  umowy również przechodzą przez fundację i są podpisywane z dyrektorem, a nie z beneficjentem. Jest to w pewnym stopniu utrudnienie, ale z punktu widzenia człowieka zaczynającego swój biznes może być bezcenne, zawsze mamy pewność, że wszystko jest OK i nigdzie nie ma błędu przez który moglibyśmy mieć problemy z urzędem skarbowym bądź innymi instytucjami. Podobnie jest z bankiem, dodajemy zlecenia operacji, a dyrektor je zatwierdza.

Kilka słów o systemie fakturowania. System ten mamy dostępny online przez przeglądarkę. W moim odczuciu świetnie spełnia swoją rolę, intuicyjny, prosty, co ważne zawsze działający .  O fakturach chyba tyle, nic tylko wystawiać…

Bank: Inkubatory obsługuje BreBank. Tu już mi się mniej podoba niż w przypadku faktur. Pierwszą sprawą jest funkcjonalność i obsługa systemu, jak dla mnie jest on mało przyjazny i mało intuicyjny. Drugą sprawą jest „publiczność” danych  kontrahentów , mamy podgląd danych wszystkich kontrahentów współpracujących z beneficjentami AIP. Może tu za bardzo marudzę, ale jakoś tak to zwróciło moją uwagę .

Ludzie: W tej kwestii jest naprawdę super!  Przynajmniej w moim inkubatorze , przy Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Panie tam pracujące zawsze, chętnie udzielą potrzebnych informacji, mailowo, telefonicznie lub osobiście. Gdyby w naszych urzędach nas tak obsługiwano…

Reasumując, polecam AIP każdemu kto chcę zacząć działać w biznesie, a przy tym nie chce  dużo ryzykować.

PS. Od jutra zaczynam kurs Akademia Przedsiębiorczości prowadzony przez Piotra Wilama – twórcę Onet.pl. Jak znajdę trochę czasu to napiszę kilka słów na ten temat.